Resort energii postuluje przywrócenie funduszu partycypacyjnego w nowej ustawie o OZE
Minister energii rekomenduje zastąpienie obowiązku oferowania 10 proc. mocy zainstalowanej elektrowni wiatrowej społecznościom lokalnym funduszem partycypacyjnym dla właścicieli budynków mieszkalnych w pobliżu wiatraków - wynika z uwag ME do projektu nowelizacji ustawy o OZE, autorstwa resortu klimatu. Zapis o takim funduszu pojawił się wcześniej w tzw. ustawie wiatrakowej.
"Rekomenduje się zastąpienie obowiązku oferowania 10 proc. mocy zainstalowanej elektrowni wiatrowej społecznościom lokalnym poprzez wprowadzenie wsparcia w postaci tzw. funduszu partycypacyjnego dla mieszkańców zamieszkałych w pobliżu elektrowni wiatrowych – co ma stanowić alternatywne rozwiązanie w zakresie partycypacji społeczeństwa w transformacji energetycznej" - napisał minister energii Miłosz Motyka w liście do sekretarza komitetu stałego RM Mariusza Skowrońskiego.
Zgodnie z tym rozwiązaniem wytwórca energii elektrycznej w elektrowni wiatrowej byłby zobowiązany do utworzenia funduszu partycypacyjnego, który będzie funkcjonować do dnia rozbiórki tej elektrowni.
Zgodnie z założenia przedstawionymi przez ministra energii w liście, fundusz byłby zasilany przez wytwórcę kwotą proporcjonalną do zainstalowanej mocy elektrycznej wiatraków - 20.000 zł za każdy megawat. Środki byłyby przeznaczane na wypłaty dla właścicieli budynków mieszkalnych, budynków o funkcji mieszanej i lokali mieszkalnych, zlokalizowanych - przynajmniej w części - w odległości do 1000 metrów od elektrowni wiatrowej, którzy zgłosiliby się do przystąpienia do funduszu.
"Zaproponowane rozwiązanie przyniesie większe korzyści lokalnym społecznościom z uwagi na równomierne i szerokie objęcie nim większej grupy mieszkańców, a także dzięki dużo prostszemu i bardziej przejrzystemu mechanizmowi" - wskazał szef ME w swojej opinii.
Na początku stycznia na RCL ukazał się projekt nowelizacji ustawy MKiŚ o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw wdrażający aukcyjny system wsparcia dla instalacji wytwarzających biometan o mocy powyżej 1 MW oraz zawierający usprawnienia procesu inwestycyjnego dla lądowych farm wiatrowych, tym razem bez zapisów o minimalnej odległości od zabudowań. Zapis o 500 metrach był postrzegany jako główna przyczyna prezydenckiego weta.
W nowym projekcie MKiŚ przewidziano też zmiany w zakresie mechanizmu gratyfikacji społeczności lokalnych mieszkających przy elektrowniach wiatrowych - system ten oparto na instytucji prosumenta wirtualnego. Rozszerzono też możliwość korzystania z instytucji prosumenta wirtualnego na mieszkańców pobliskich gmin.
W listopadzie przedstawiciel MKiŚ zapowiadał, że w kolejnym projekcie dotyczącym m.in. elektrowni wiatrowych na lądzie może wrócić prosumencki model gratyfikacji dla lokalnej społeczności.
W tzw. ustawie wiatrakowej zawetowanej w sierpniu przez prezydenta Karola Nawrockiego system ten opierał się na funduszu partycypacyjnym. Wprowadzono go poprawką na etapie prace sejmowych nad ustawą. Także wówczas zapisy o funduszu dla mieszkańców okolic farm wiatrowych przewidywały, że inwestor będzie wpłacał co roku na fundusz partycypacyjny 20 tys. zł, waloryzowane wskaźnikiem inflacji, od każdego megawata mocy zainstalowanej. Środki te miały być przeznaczane na wypłaty dla właścicieli budynków mieszkalnych w odległości do 1000 metrów od wiatraków. Ponadto przewidywano, że rocznie dla każdego beneficjenta nie mogłoby być wypłacone więcej niż 20 tys. zł. Gdyby na rachunku funduszu pozostały niewykorzystane środki, trafiałyby one do gminy. (PAP Biznes)
jz/ ana/
